Saturday

Οσσετικά,μια νεοσκυθική γλώσσα

Οι Άβαροι ήταν φοβεροί έφιπποι τοξότες.
ίρον
 Η οσσετική (ίρον) είναι μια ιρανική γλώσσα του Καυκάσου που εξελίχθηκε από την μεσαιωνική γλώσσα των Αβάρων και μιλιέται από περίπου μισό εκατομμύριο άτομα στην Νότια και Βόρεια Οσετία.

Είναι η μόνη εναπομείνουσα απόγονος των σκυθικών γλωσσών που στην αρχαιότητα μιλιούνταν σε μια αχανή έκταση.
Κατατάσσεται στις ανατολικές Ιρανικές γλώσσες και είναι μακρινή συγγενής της παστό και της γιαγνόμπι.




Στον Καύκασο μιλιούνται άλλες τρεις ιρανικές γλώσσες,τα κουρδικά,τα τάτι και τα ταλίσι,οι οποίες όμως ανήκουν σε άλλους ιρανικούς κλάδους.

Τα οσσετικά αποτελούν πλέον μία από τις δύο επίσημες γλώσσες (η άλλη είναι τα ρώσικα) της de facto ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Νότιας Οσσετίας η οποία ανακύρηξε την ανεξαρτησία της από τη Γεωργία.

Μόνο τέσσερις χώρες στον κόσμο την έχουν αναγνωρίσει,η Ρωσία,η Βενεζουέλα,η Νικαράγουα και η Ναούρου.

Η πρώτη οσσετική εφημερίδα,γραμμένη στο κυριλλικό αλφάβητο.Σοβιετική Ένωση ,1923.

Εκτός από τα οσσετικά και ρωσικά στην περιοχή διαδεδομένα είναι και τα γεωργιανά.

Ο μεγαλύτερος όγκος των ομιλητών της οσσετικής κατοικεί στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Βόρειας Οσσετίας που αποτελεί κομμάτι της Ρώσικης Ομοσπονδίας.



Η οσσετική γλώσσα αποτελεί απομεινάρι μιας μέγαλης ομάδας γλωσσών,οι οποίες ονομάζονται με τον γενικό όρο σκυθικές και στην αρχαιότητα μιλιούνταν σε μια τεράστια έκταση από την κεντρική Ασία και τον Καύκασο μέχρι τη ρωσική Στέπα,την σημερινή δυτική Ουκρανία και βόρεια Ρουμανία.

Η παλιότερη επιγραφή που έχει βρεθεί στα οσσετικά χρονολογείται στον 10-12 αιώνα μ.Χ. και είναι γραμμένη στο ελληνικό αλφάβητο.


Επίσης έχουμε δύο αλανικές φράσεις από τον 12ο αιώνα που αναφέρει ο βυζαντινός ιστορικός και γραμματικός,Ιωάννης Τζέτζες,στο έργο του Θεογονία.

Tο λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί είναι χυδαίο και αναφερέται στην παρατήρηση που κάνει μια υπήκοος στην αρχόντισσά της γιατί διατηρεί σχέσεις με έναν παπά.

Ταινία στην οσσετική γλώσσα.


Πριν τη κατάκτηση της περιοχής από τους Ρώσους η γλώσσα ήταν άγραφη.Αλλά αμέσως μετά δημιούργηθηκε ένα αλφάβητο με βάση το κυριλλικό για τα οσσετικά.

Σε κάποιες ορεινές περιοχές περιστασιακά για τη γραφή της γλώσσας χρησιμοποιούταν και το γεωργιανό αλφάβητο.

Friday

Η ταυτόχρονη εκμάθηση δύο γλωσσών διευρύνει τις δυνατότητες του μυαλού!



 Δύο γλώσσες, δύο εγκέφαλοι
Η ταυτόχρονη εκμάθηση δύο γλωσσών διευρύνει τις δυνατότητες του μυαλού!
Αυτό που εμείς οι Ελληνες θεωρούμε ένα είδος «κατάρας» – το γεγονός ότι ελάχιστοι ανά την υφήλιο μιλούν ελληνικά αναγκάζοντάς μας να υποβαλλόμαστε από μικρά παιδιά στο βάσανο της εκμάθησης ξένων γλωσσών – ίσως τελικά αποδεικνύεται πραγματική ευλογία.Μελέτες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια ανατρέπουν τις παλαιότερες θεωρίες διαπιστώνοντας ότι οι δίγλωσσοι – όσοι δηλαδή μαθαίνουν δύο γλώσσες ως μητρικές από τη γέννησή τους – εμφανίζουν «ενισχυμένες» εγκεφαλικές, γνωσιακές και συμπεριφορικές λειτουργίες. Εκτός του ότι μπορούν ευκολότερα να μαθαίνουν ξένες γλώσσες και να εκτελούν πολλά καθήκοντα ταυτοχρόνως, έχουν ιδιαίτερη ικανότητα στο να μπαίνουν στη θέση του άλλου ενώ δείχνουν σαν να λειτουργούν με «δύο μυαλά», ανάλογα με τη γλώσσα που χρησιμοποιούν. Επιπλέον η διγλωσσία φαίνεται να έχει ρόλο ασπίδας που καθυστερεί την άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ.
 Το ευχάριστο είναι ότι όλα τα παραπάνω οφέλη, αν και είναι πιο έντονα στους δίγλωσσους, ενδέχεται να επεκτείνονται σε έναν βαθμό και σε όσους γνωρίζουν ικανοποιητικά μια δεύτερη γλώσσα. Αυτό είναι καλό για εμάς, εφόσον το μέσο ελληνόπουλο μαθαίνει ήδη αγγλικά από το Δημοτικό ενώ και ως ενήλικοι είμαστε γενικώς ένας «πολύγλωσσος» λαός. Ακόμη όμως και για όσους δεν «κατέχουν» τις ξένες γλώσσες, ποτέ δεν είναι αργά: οι ειδικοί επισημαίνουν ότι μπορούν να αρχίσουν να μαθαίνουν – και να ωφεληθούν – σε οποιαδήποτε ηλικία.

Οταν είχα μόλις γεννηθεί η μητέρα μου με πήρε στην αγκαλιά της στο κρεβάτι του μαιευτηρίου και έκανε κάτι που θα άλλαζε για πάντα τον τρόπο ανάπτυξης του εγκεφάλου μου. Κάτι που θα με έκανε καλύτερη στο να μαθαίνω, να κάνω πολλά πράγματα ταυτοχρόνως και να λύνω προβλήματα. Επίσης κάτι που ίσως αργότερα προστατέψει τον εγκέφαλό μου από τη φθορά της ηλικίας. Τι ήταν αυτό; Αρχισε να μου μιλάει στα γαλλικά.
Την εποχή εκείνη η μητέρα μου δεν είχε ιδέα ότι με αυτόν τον τρόπο θα ενίσχυε τις γνωσιακές μου ικανότητες. Είναι Γαλλίδα και ο πατέρας μου είναι Αγγλος. Απλώς τους είχε φανεί λογικό να μεγαλώσουν εμένα και τα αδέλφια μου ως δίγλωσσους. Παρ’ όλα αυτά, στο διάστημα που έχει μεσολαβήσει από τότε έχουν εμφανιστεί ένα σωρό έρευνες οι οποίες υποδηλώνουν πως το γεγονός ότι μιλάω δύο γλώσσες ίσως επηρέασε βαθιά τον τρόπο με τον οποίο σκέφτομαι.
Προσθήκη λεζάντας
 
Η ενίσχυση των γνωσιακών ικανοτήτων είναι μόνο η αρχή. Σύμφωνα με ορισμένες μελέτες, οι αναμνήσεις και οι αξίες μου, ακόμη και η προσωπικότητά μου, ίσως αλλάζουν ανάλογα με το ποια γλώσσα τυχαίνει να μιλάω εκείνη την ώρα. Είναι σχεδόν σαν ο εγκέφαλος των δίγλωσσων να φιλοξενεί δύο ξεχωριστά μυαλά – κάτι το οποίο αναδεικνύει τον θεμελιώδη ρόλο που παίζει η γλώσσα στην ανθρώπινη σκέψη. «Η διγλωσσία αποτελεί ένα εκπληκτικό μικροσκόπιο για τη διερεύνηση του ανθρώπινου εγκεφάλου» λέει η Λόρα Αν Πετίτο, νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Γκαλοντέτ της Ουάσιγκτον.
Οι απόψεις για τη διγλωσσία δεν ήταν πάντα τόσο ρόδινες. Για πολύ καιρό η απόφαση των γονιών, όπως οι δικοί μου, να αναθρέψουν τα παιδιά τους μιλώντας δύο γλώσσες εθεωρείτο αμφιλεγόμενη. Από τον 19ο αιώνα οι εκπαιδευτικοί προειδοποιούσαν ότι κάτι τέτοιο προκαλεί σύγχυση σε ένα παιδί καθιστώντας το ανίκανο να μάθει σωστά οποιαδήποτε από τις δύο γλώσσες. Στην καλύτερη περίπτωση, θεωρούσαν ότι το καταδικάζει στο να γίνει αυτό που λέμε «πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης». Στη χειρότερη, υποπτεύονταν ότι εμποδίζει άλλες πλευρές της ανάπτυξης οδηγώντας σε χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης.
 
Σήμερα οι φόβοι αυτοί φαίνονται αδικαιολόγητοι. Είναι αλήθεια ότι οι δίγλωσσοι τείνουν να έχουν ελαφρώς μικρότερο λεξιλόγιο σε καθεμιά από τις δύο γλώσσες τους σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που μιλούν μόνο μία γλώσσα, ενώ μερικές φορές αργούν λίγο περισσότερο να βρουν τη σωστή λέξη όταν κατονομάζουν αντικείμενα. Μια καθοριστική μελέτη όμως που έγινε στη δεκαετία του 1960 από την Ελίζαμπεθ Πιλ και τον Γουόλας Λάμπερτ στο Πανεπιστήμιο Μακ Γκιλ του Μόντρεαλ στον Καναδά διαπίστωσε ότι η ικανότητα να μιλάει κάποιος δύο γλώσσες δεν εμποδίζει τη γενικότερη ανάπτυξη. Αντιθέτως, όταν ήλεγξαν άλλους παράγοντες οι οποίοι θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις επιδόσεις, όπως η κοινωνικοοικονομική κατάσταση και η μόρφωση, ανακάλυψαν ότι τα δίγλωσσα άτομα είχαν καλύτερες επιδόσεις από τα μονόγλωσσα σε 15 λεκτικά και μη λεκτικά τεστ.
Δυστυχώς οι ανακαλύψεις αυτές σε μεγάλο βαθμό αγνοήθηκαν. Παρ’ ότι – με το σταγονόμετρο – τη μελέτη αυτή ακολούθησαν και άλλες σχετικές με τα οφέλη της διγλωσσίας, οι περισσότεροι ερευνητές και εκπαιδευτικοί ενέμειναν στις παλιές ιδέες. Μόνο πρόσφατα η διγλωσσία άρχισε να απολαμβάνει την προσοχή που της αξίζει. «Για τριάντα χρόνια καθόμουν στο σκοτεινό γραφειάκι μου κάνοντας τα δικά μου και ξαφνικά τα τελευταία πέντε χρόνια είναι σαν οι πόρτες να άνοιξαν διάπλατα» λέει η Ελεν Μπιάλιστοκ, ψυχολόγος του Πανεπιστημίου Γιορκ στο Τορόντο του Καναδά.


Παράθυρο σε νέες γνώσεις
Σε έναν βαθμό αυτό το ενδιαφέρον απορρέει από τις πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις στις νευροεπιστήμες, όπως η λειτουργική φασματοσκοπία εγγύς υπερύθρων (fNIRS), μια απεικονιστική τεχνική η οποία επιτρέπει την εξέταση του εγκεφάλου των μωρών καθώς αυτά κάθονται στην αγκαλιά των γονιών τους. Για πρώτη φορά οι ερευνητές μπόρεσαν να παρακολουθήσουν τον εγκέφαλο των βρεφών κατά τη διάρκεια των πρώτων επαφών τους με τη γλώσσα.
 
Χρησιμοποιώντας αυτή την τεχνική η κυρία Πετίτο και οι συνεργάτες της ανακάλυψαν μια σημαντική διαφορά στα μωρά που μεγαλώνουν μιλώντας δύο γλώσσες. Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία, τα μωρά όταν γεννιούνται είναι «πολίτες του κόσμου», μπορούν να ξεχωρίσουν τους ήχους κάθε γλώσσας. Ως την ηλικία του ενός έτους ωστόσο θεωρείται ότι χάνουν αυτή την ικανότητα και επικεντρώνονται μόνο στους ήχους της μητρικής τους γλώσσας. Αυτό φαινόταν να ισχύει στα μονόγλωσσα παιδιά, η μελέτη όμως της κυρίας Πετίτο ανακάλυψε ότι τα δίγλωσσα εξακολουθούσαν να εμφανίζουν αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα αντιδρώντας σε γλώσσες που τους ήταν παντελώς ξένες ως και το τέλος του πρώτου έτους.
Υποθέτει ότι η εμπειρία της διγλωσσίας «βάζει σφήνες» αφήνοντας ανοίγματα στο παράθυρο για την εκμάθηση των γλωσσών. Εξίσου σημαντικό, τα δίγλωσσα μωρά έφθαναν στα γλωσσικά ορόσημα – όπως η πρώτη λέξη – ταυτόχρονα με τα μονόγλωσσα, υποστηρίζοντας την ιδέα ότι η διγλωσσία μάλλον εμπλουτίζει παρά εμποδίζει την ανάπτυξη ενός παιδιού. Αυτό φαίνεται ότι βοηθάει ανθρώπους σαν εμένα να κατακτούν νέες γλώσσες σε όλη τη ζωή τους. «Είναι σχεδόν σαν ο μονόγλωσσος εγκέφαλος να βρίσκεται σε δίαιτα ενώ ο δίγλωσσος μας δείχνει τις πλούσιες, αφράτες γραμμές του σχετικού με τη γλώσσα ιστού που διαθέτουμε» λέει η κυρία Πετίτο.

Προηγμένο «εκτελεστικό σύστημα»
Πράγματι, όσο περισσότερο έψαχναν οι ερευνητές τόσο περισσότερα οφέλη ανακάλυπταν – κάποια μάλιστα καλύπτουν μια ευρεία κλίμακα ικανοτήτων. Η κυρία Μπιάλιστοκ σκόνταψε τυχαία για πρώτη φορά επάνω σε ένα από αυτά τα πλεονεκτήματα όταν ζήτησε από παιδιά να εντοπίσουν αν διάφορες προτάσεις ήταν γραμματικά σωστές. Τόσο τα μονόγλωσσα όσο και τα δίγλωσσα μπορούσαν να δουν τα λάθη σε «λογικές» φράσεις όπως «τα μήλα ωριμάζουν στα δέντρα», στις «παράλογες» όμως φράσεις, όπως «τα μήλα ωριμάζουν στις μύτες», εμφανίζονταν διαφοροποιήσεις. Τα μονόγλωσσα παιδιά, παρασυρμένα από το παράλογο αυτών των φράσεων, απαντούσαν λανθασμένα ότι δεν ήταν γραμματικά σωστές ενώ τα δίγλωσσα έδιναν τη σωστή απάντηση.
 
Η ερευνήτρια υπέθεσε ότι η ικανότητα αυτή δεν αντανακλούσε κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο στη γραμματική αλλά μάλλον μια βελτίωση σε αυτό που αποκαλείται «εκτελεστικό σύστημα» του εγκεφάλου και το οποίο, βασιζόμενο σε ένα ευρύ φάσμα δεξιοτήτων, «ρυθμίζει» την ικανότητα να «μπλοκάρουμε» τις άσχετες πληροφορίες και να εστιάζουμε στο έργο που θέλουμε να εκτελέσουμε εκείνη τη στιγμή. Στο τεστ αυτό τα δίγλωσσα παιδιά φαινόταν ότι μπορούσαν ευκολότερα να εστιάζουν στη γραμματική αγνοώντας το νόημα των λέξεων. Σε επόμενες μελέτες τα δίγλωσσα παιδιά εμφάνισαν εξαιρετικές επιδόσεις σε μια σειρά τεστ που διερευνούσαν απευθείας αυτό το χαρακτηριστικό. Μια άλλη εκτελεστική δεξιότητα σχετίζεται με την ικανότητα να στρεφόμαστε από ένα έργο σε ένα άλλο χωρίς να μπερδευόμαστε και τα δίγλωσσα παιδιά είναι καλύτερα και σε αυτού του είδους τα τεστ. Στην κατηγοριοποίηση αντικειμένων, για παράδειγμα, μπορούν να «πηδήξουν» από τη διάκριση με βάση το σχήμα στη διάκριση με βάση το χρώμα χωρίς να κάνουν λάθη.
Τα χαρακτηριστικά αυτά παίζουν καθοριστικό ρόλο στο καθετί που κάνουμε, από το διάβασμα και τα μαθηματικά ως την οδήγηση. Η βελτίωσή τους επομένως οδηγεί σε μεγαλύτερη νοητική ευελιξία, κάτι το οποίο ίσως εξηγεί γιατί τα δίγλωσσα άτομα είχαν τόσο καλές επιδόσεις στα τεστ των Πιλ και Λάμπερτ.
Τα καλά αυτής της ευελιξίας ενδέχεται μάλιστα να επεκτείνονται και στις κοινωνικές μας δεξιότητες. Η Πάουλα Ρούμπιο-Φερνάντες και ο Σαμ Γκλίκσμπεργκ, ψυχολόγοι του Πανεπιστημίου του Πρίνστον, ανακάλυψαν ότι οι δίγλωσσοι είναι καλύτεροι στο να βάζουν τον εαυτό τους στη θέση του άλλου ώστε να καταλάβουν καλύτερα τη δική του άποψη για μια κατάσταση. Αυτό συμβαίνει επειδή μπορούν ευκολότερα να μπλοκάρουν όσα ήδη γνωρίζουν και να επικεντρωθούν στην άποψη του άλλου.

Γνωσιακή γυμναστική!
Γιατί το ότι μιλούν δύο γλώσσες κάνει τον εγκέφαλο των δίγλωσσων τόσο ευέλικτο και συγκεντρωμένο; Μια απάντηση έρχεται από την έρευνα της Βιορίκα Μαριάν και των συναδέλφων της του Πανεπιστημίου Νορθγουέστερν στο Εβανστον του Ιλινόι, οι οποίοι χρησιμοποίησαν ειδικές συσκευές για να παρακολουθήσουν την κίνηση των ματιών εθελοντών οι οποίοι εκτελούσαν διάφορες δραστηριότητες. Σε μία από αυτές η κυρία Μαριάν έβαλε μπροστά σε δίγλωσσους που μιλούσαν αγγλικά και ρωσικά μια σειρά αντικείμενα και τους ζητούσε κάθε φορά να πιάσουν ένα συγκεκριμένο από αυτά. Το όνομα ενός αντικειμένου στη μια γλώσσα μερικές φορές μοιάζει πολύ ηχητικά με το όνομα κάποιου άλλου αντικειμένου στην άλλη γλώσσα (π.χ., η λέξη «μαρκαδόρος» στα αγγλικά μοιάζει ηχητικά με τη λέξη «σφραγίδα» στα ρωσικά). Στις περιπτώσεις αυτές οι εθελοντές δεν έκαναν ποτέ λάθος στο αντικείμενο, οι κινήσεις των ματιών τους όμως έδειξαν ότι, προτού καταλήξουν στην επιλογή τους, έριχναν μια γρήγορη ματιά στο αντικείμενο με το παρόμοιο ηχητικά όνομα στα ρωσικά.
Αυτή η σχεδόν ανεπαίσθητη κίνηση προδίδει μια σημαντική λεπτομέρεια για τη λειτουργία του εγκεφάλου των δίγλωσσων αποκαλύπτοντας ότι οι δύο γλώσσες ανταγωνίζονται συνεχώς στο πίσω μέρος του μυαλού τους. Ως αποτέλεσμα, όταν εμείς οι δίγλωσσοι μιλάμε, γράφουμε ή ακούμε ραδιόφωνο, ο εγκέφαλός μας προσπαθεί να επιλέξει τη σωστή λέξη καταστέλλοντας παράλληλα τον ίδιο όρο της άλλης γλώσσας. Αυτή είναι μια σημαντική δοκιμασία εκτελεστικού ελέγχου – ένα είδος γνωσιακής γυμναστικής. Στην πραγματικότητα, αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν πολλά εμπορικά προγράμματα «εκγύμνασης του εγκεφάλου» τα οποία συχνά απαιτούν από τον χρήστη να αγνοήσει πληροφορίες που αποσπούν την προσοχή του ενώ εκτελεί ένα έργο.
Φρένο στην Αλτσχάιμερ
Γρήγορα οι επιστήμονες αναρωτήθηκαν αν αυτή η πνευματική γυμναστική μπορούσε να βοηθήσει τον εγκέφαλο να αντισταθεί στη φθορά της ηλικίας. Για να διερευνήσουν αυτή την υπόθεση η κυρία Μπιάλιστοκ και οι συνεργάτες της συνέλεξαν δεδομένα σχετικά με 184 άτομα που είχαν διαγνωστεί με άνοια, τα μισά εκ των οποίων ήταν δίγλωσσα. Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν το 2007, ήταν εκπληκτικά: στους δίγλωσσους τα συμπτώματα άρχιζαν να εμφανίζονται τέσσερα χρόνια αργότερα από ό,τι στους μονόγλωσσους. Υστερα από μια τριετία οι ερευνητές επανέλαβαν τη μελέτη με άλλα 200 άτομα τα οποία παρουσίαζαν δείγματα της νόσου Αλτσχάιμερ. Και πάλι στα περισσότερα από τα συμπτώματα υπήρχε μια καθυστέρηση πενταετίας στους δίγλωσσους. Τα αποτελέσματα ίσχυαν ακόμη και όταν λαμβάνονταν υπόψη άλλοι παράγοντες, όπως το επάγγελμα και η μόρφωση. «Δεν περίμενα καθόλου να βρούμε τόσο σημαντικά αποτελέσματα» λέει η ερευνήτρια.
Το ότι εμείς οι δίγλωσσοι μιλάμε δύο γλώσσες, εκτός του ότι ενισχύει τον εγκέφαλό μας, ενδέχεται επίσης να έχει βαθιά επίδραση στη συμπεριφορά μας. Νευροεπιστήμονες και ψυχολόγοι αρχίζουν να αποδέχονται ότι η γλώσσα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη σκέψη και τη συλλογιστική, κάτι το οποίο κάνει ορισμένους να αναρωτιούνται αν οι δίγλωσσοι ενεργούν διαφορετικά ανάλογα με το ποια γλώσσα μιλούν. Αυτό συμβαδίζει με τη δική μου εμπειρία – ακόμη και οι άλλοι συχνά μου λένε ότι φαίνομαι διαφορετική ανάλογα με το αν μιλάω αγγλικά ή γαλλικά.

Δύο σετ αξιών
Το «ζύγισμα» των επιδράσεων αυτού του είδους είναι βεβαίως δύσκολο, στη δεκαετία του 1960 όμως η Σούζαν Ερβιν-Τριπ, η οποία σήμερα βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, βρήκε έναν αντικειμενικό τρόπο για να εξετάσει το ζήτημα. Ζήτησε από δίγλωσσους που μιλούσαν αγγλικά και ιαπωνικά να συμπληρώσουν μια σειρά ημιτελείς προτάσεις σε δύο διαφορετικές συνεδρίες – πρώτα στη μία γλώσσα και ύστερα στην άλλη. Διαπίστωσε ότι οι εθελοντές έδιναν πολύ διαφορετικές καταλήξεις στην ίδια φράση ανάλογα με τη γλώσσα. Για παράδειγμα, στη φράση «οι πραγματικοί φίλοι πρέπει…» στα ιαπωνικά έγραφαν «…να βοηθούν ο ένας τον άλλον» ενώ στα αγγλικά έγραφαν «…να είναι απόλυτα ειλικρινείς». Γενικώς οι απαντήσεις έμοιαζαν να αντανακλούν τον τρόπο με τον οποίο οι μονόγλωσσοι της κάθε γλώσσας θα εκτελούσαν το τεστ. Αυτό έκανε την κυρία Ερβιν-Τριπ να υποστηρίξει ότι οι δίγλωσσοι χρησιμοποιούν δύο νοητικά κανάλια, σαν να έχουν δύο διαφορετικά μυαλά.
Αρκετές πρόσφατες μελέτες φαίνεται να υποστηρίζουν τη θεωρία της. Ο Ντέιβιντ Λούνα του Baruch College της Νέας Υόρκης και οι συνεργάτες του ζήτησαν για παράδειγμα πρόσφατα από αγγλο-ισπανόφωνους να δουν διαφημίσεις στις οποίες πρωταγωνιστούσαν γυναίκες – πρώτα στη μία γλώσσα και ύστερα από έξι μήνες στην άλλη γλώσσα – και να περιγράψουν τις προσωπικότητες των πρωταγωνιστριών. Στην «ισπανική» εκδοχή οι εθελοντές έτειναν να περιγράφουν τις γυναίκες ως ανεξάρτητες και εξωστρεφείς, ενώ στην «αγγλική» ως απελπισμένες και εξαρτημένες.
Μια άλλη μελέτη διαπίστωσε ότι οι αγγλο-ελληνόφωνοι δίγλωσσοι είχαν πολύ διαφορετικές συναισθηματικές αντιδράσεις στην ίδια ιστορία ανάλογα με τη γλώσσα. Στη μία εκδοχή δήλωναν π.χ. «αδιάφοροι» για τον ήρωα, ενώ στην άλλη «ανησυχούσαν» για την πορεία του.


Γιατί δεν θυμούνται τα μωρά
Μια εξήγηση είναι ότι κάθε γλώσσα φέρνει στο μυαλό τις αξίες της κουλτούρας της με την οποία ήρθαμε σε επαφή μαθαίνοντάς την. Μια άλλη είναι το γεγονός ότι η γλώσσα ενεργεί ενδόμυχα ως «σκαλωσιά» που υποστηρίζει το οικοδόμημα των αναμνήσεών μας. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι είναι πιθανότερο να θυμηθούμε ένα αντικείμενο όταν γνωρίζουμε το όνομά του, κάτι το οποίο ίσως εξηγεί γιατί έχουμε τόσο λίγες αναμνήσεις από τα πρώτα παιδικά μας χρόνια. Υπάρχουν μάλιστα ενδείξεις ότι η γραμματική μιας γλώσσας μπορεί να διαμορφώσει τη μνήμη μας. Η Λίρα Μποροντίτσκι του Πανεπιστημίου Στάνφορντ ανακάλυψε πρόσφατα ότι οι ισπανόφωνοι είναι χειρότεροι στο να θυμούνται ποιος προκάλεσε ένα ατύχημα, ίσως επειδή στα ισπανικά χρησιμοποιούνται απρόσωπες εκφράσεις – π.χ. «το βάζο έσπασε» – οι οποίες δεν υποδηλώνουν το πρόσωπο που βρίσκεται πίσω από το γεγονός.
Αυτό φαίνεται να υποδεικνύει ότι οι αναμνήσεις ενός δίγλωσσου αλλάζουν ανάλογα με τη γλώσσα που μιλάει. Σε ένα έξυπνο αλλά απλό πείραμα η κυρία Μαριάν έκανε σε Κινεζοαμερικανούς ένα τεστ γενικών γνώσεων, πρώτα στα αγγλικά και αργότερα στα κινεζικά. Οι απαντήσεις διέφεραν ανάλογα με τη γλώσσα – στην ερώτηση π.χ. «κατονομάστε ένα σημαντικό άγαλμα που έχει υψωμένο το ένα χέρι ατενίζοντας το άπειρο» στα αγγλικά ανέφεραν το Αγαλμα της Ελευθερίας ενώ στα κινεζικά το άγαλμα του Μάο.


Ποτέ δεν είναι αργά…
Παρά την πρόσφατη πρόοδο, οι ερευνητές μάλλον βλέπουν μόνο την αρχή του παγόβουνου στο ζήτημα της διγλωσσίας και πολλά ερωτήματα παραμένουν ανοιχτά. Από τα σημαντικότερα είναι το αν ένα μονόγλωσσο άτομο μπορεί να έχει ανάλογα οφέλη αν μάθει μια ξένη γλώσσα σε μεγαλύτερη ηλικία. Οι ως τώρα ενδείξεις δείχνουν πως ναι. «Μπορείτε να μάθετε μια ξένη γλώσσα σε οποιαδήποτε ηλικία, να τη μάθετε καλά και να δείτε οφέλη στο γνωσιακό σύστημά σας» λέει η κυρία Μαριάν. Η κυρία Μπιάλιστοκ συμφωνεί, αν και τονίζει ότι η νοητική «ενίσχυση» στην περίπτωση αυτή δεν είναι τόσο έντονη όσο στους δίγλωσσους. «Μάθετε μια ξένη γλώσσα σε οποιαδήποτε ηλικία, όχι για να γίνετε δίγλωσσοι αλλά για να παραμείνετε σε πνευματική εγρήγορση» λέει. «Είναι πηγή γνωσιακών αποθεμάτων».
Αφού είναι έτσι, είμαι ευγνώμων. Η μητέρα μου δεν είχε καν υποπτευθεί πώς τα λόγια της θα άλλαζαν τον εγκέφαλό μου και τον τρόπο που βλέπω τον κόσμο, αλλά είμαι βέβαιη ότι η προσπάθειά της απέδωσε καρπούς. Για όλα αυτά το μόνο που έχω να πω είναι: Merci!
πηγές:
 

Wednesday

χαιρετισμοί στα γερμανικά


Hallo. (ο πιο κοινός χαιρετισμός)
Χαλό
γεια σου.

Grüß dich! (κοινός χαιρετισμός)
Γκγιούς ντίχ
Καλημέρα

Grüß Gott! (Νότια Γερμανία και Αυστρία)
Γκγιούς γκοτ
γεια σου/σας

Grützi (Ελβετία)
γκγιούτσι
γεια σου/σας

Moin,moin (Αμβούργο και ακτές στη Βόρεια Θάλασσα)
μόιν,μόιν
γεια σου/σας ,καλημέρα

Guten Tag (για όλη τη διάρκεια της μέρας)
γκούτεν ταγκ
καλημέρα

Tag
ταγκ
καλημέρα

Guten Morgen
γκούτεν μόογκεν
καλημέρα (το πρωϊ)

Guten Abend.
Γκούτεν άμπεντ
καλησπέρα

Gute Nacht
γκούτε νάχτ
καληνύχτα (πάμε για ύπνο)

Auf Wiedersehen.
Άουφ βίντεα-ζέεν
αντίο,στο επανιδείν

Auf Wiederhören.
Άουφ βίντεα-ζέεν
γεία σου/σας (στο τηλέφωνο)

Tschüss!
Τσιους
γεία σου (κοινός χαιρετισμός)

Servus
σέαβους
αντίο (νότια Γερμανία)

'tschau
τσιάου
αντίο (νότια Γερμανία)

Bis bald!
Μπις μπάλτ
τα λέμε

Bis später!
Μπις σπέτεα

Tuesday

Ξεφυλλίζοντας λεξικά και λίστες.

 Ένας τρόπος ,ευχάριστος για μένα,που χρησιμοποιώ για να βελτιώσω τις ξένες γλώσσες που ξέρω είναι να ξεφυλλίζω λεξικά ή λίστες λεξιλογίου.

Παίρνω ένα λεξικό,αρχίζω και το ξεφυλλίζω κοιτάζοντας φευγαλέα λέξεις από εδώ και από εκεί.Όταν βρω κάποια λέξη που μου αρέσει σταματώ εκεί και διαβάζω λίγα περισσότερα για τη λέξη καθώς και μαθαίνω το παράδειγμα με τη λέξη ,αν υπάρχει τέτοιο.Έτσι δεν κουράζω τον εαυτό και μαθαίνω ευχάριστα.

Επίσης προσπαθώ να διαβάζω λέξεις από διάφορους τομείς,όπως της αυτόν της ανθρώπινης ζωής,δραστηριότητας,στη δουλειά,στο σχολείο,για τον κόσμο,τη φύσικη,την επιστήμη και γενικά ότι πέσει στα χέρια μου.

Επιπλέον αναζητώ και συγκεντρώνω διάφορες λίστες λεξιλογίου στη γλώσσα που με ενδιάφερει,ειδικά όταν αυτές είναι εξειδικευμένες και δυσεύρετες.Πχ διαβάζω μια λίστα μετάλλων στα ρώσικα,μια άλλη με ρούχα στα αγγλικα και μια τρίτη με ρήματα στα βλάχικα και ούτω καθεξής.Λίστες λέξεων υπάρχουν διάφορες,χωρισμένες με διαφορετικά κριτήρια,όπως ανάλογα με το θέμα,τον τομέα ή τη συχνότητα.Οι λίστες συχνότητας (frequency list) μπορεί να είναι πολύ εκτενείς και να φτάνουν τις αρκετές χιλιάδες λέξεις.Προσπάθω δηλαδή να διευρύνω όσο γίνεται τους τομείς που ανήκει το λεξιλόγιό μου.

Το λεξιλόγιο είναι πολύ σημαντικό για να αρχίσεις να μαθαίνεις μια ξένη γλώσσα ,σημαντικότερο και από τη γραμματική.Χωρίς αυτό δεν μπορείς να κάνεις βήμα.Ενώ η γραμματική δεν χρειάζεται και πολύ διάβασμα ,μόνο μερικά βασικά στην αρχή.Τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους από την εμπειρία.Όταν το λεξιλόγιο φτάσει σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο μπορείτε να πάτε παρακάτω και να αρχίσετε να μελετάτε τη γραμματική σε λίγο μεγαλύτερο βάθος.Αν κάνετε το αντίθετο μάλλον θα ζοριστείτε πολύ και πιθανώς να τα παρατήσετε.

Και όπως είπα παραπάνω,διαβάστε μόνο αυτό που σας αρέσει και σας κάνει εντύπωση.Μην σας τρομάζει το μέγεθος του λεξικού ή της λίστας. Ξεφυλλίστετα,ψάξτε τα και περιοριστείτε μόνο στα σημεία που σας προκαλούν εντύπωση.


Monday

Πώς είναι το όνομά μου στα αραμαϊκά;(χρήσιμο εργαλείο)


Πολλοί ζητάτε συχνά πώς γράφεται το όνομά σας στα αραμαϊκά.Επειδή τα σχετικά αιτήματα είναι πολλά σας δίνω έναν πολύ χρήσιμο ιστότοπο που ανακάλυψα ο οποίος κάνει αυτόματα το όνομά σας μεταγραφή στα αραμαϊκά.Μάλιστα έχει δυνατότητα σύγκρισης του ονόματος που βάλατε με μια λίστα αραμαϊκών ονομάτων σε περίπτωση που είναι δυνατή η αντιστοιχία.Λίγη προσοχή θέλει μόνο με τα γράμματα.Π.χ. αν βάλετε VALISILIS το δεν θα το μεταγράψει γιατί το V δεν υπάρχει στα αραμαϊκά.Αντί για V βάλτε το B.

Δείτε τον ιστότοπο εδώ:
yourname in Syriac

Thursday

Πώς τα μαθηματικά μπορούν να βοηθήσουν να σωθεί μια γλώσσα που πεθαίνει.

Η μαθηματικός Αν Κάντλερ δημιούργησε ένα μοντέλο που δείχνει πώς εξαφανίζεται σταδιακά μια γλώσσα αλλά και τί μπορούμε να κάνουμε για να τη σώσουμε.

δίγλωσση πινακίδα στα σκωτικά γαελικά
και αγγλικά
 Παρόλο που η αυταπόδεικτη αλήθεια για τους Εσκιμώους ότι έχουν εκατό λέξεις για το χιόνι είναι μια υπερβολή  (έχουν μερικές δεκάδες) ,οι γλώσσες του κόσμου είναι πραγματικά γεμάτες γοητευτικές  ιδιορρυθμίες που αποκαλύπτουν το χαρακτήρα του πολιτισμού που φέρουν. Οι διάλεκτοι της Σκωτίας γαελικά, για παράδειγμα, που ομιλούνται παραδοσιακά στα υψίπεδα της Σκωτίας,τα Χάιλαντς και  επίσης σε κάποια ψαροχώρια, έχουν πάρα πολλά πολύ συγκεκριμένες λέξεις για τα φύκια, καθώς και ονόματα για κάθε ένα από τα κομμάτια από τα οποία αποτελείται μια παγίδα για κουνέλια και μια λέξη για ένα αβγό που βγαίνει από το 'κότα χωρίς κέλυφος'.

Δυστυχώς για εκείνους που βρίσκουν αυτά τα στοιχεία συναρπαστικά, οι γλώσσες θα εξαφανίζονται με ένα απίστευτο ρυθμό,πεθαίνει μία κάθε 14 ημέρες και οι γλωσσολόγοι τρέχουν γύρω γύρω με τα κασετόφωνα και λίστες λέξεων να προσπαθούν να καταγράψει τουλάχιστον ένα κομμάτι από κάθε μία προτού χαθούν οι γλώσσες για πάντα. Ως μαθηματικός του Ινστιτούτου Σάντα Φε η Ανν Κάντλερ τονίζει ότι ο μόνος τρόπος να διατηρηθούν οι παλιές γλώσσες είναι να οι αποφασίζουν οι ίδιοι οι πληθυσμοί ότι η γλώσσα τους έχει αξία και πρέπει να διασωθεί, είτε για λόγους πατριωτισμού, πολιτιστικής κληρονομιάς, ή απλά για να δελεάσουν τουρίστες που ενδιαφέρονται για σπάνιες γλώσσες.

Ας πούμε ότι έχετε αποφασίσει αξίζει η γλώσσα σας να διατηρηθεί.Πώς μπορείτε το πετύχετε και τί μπορείτε να κάνετε για αυτό;

Αυτός είναι ένας τομέας όπου οι μαθηματικοί μπορούν να βοηθήσουν τους γλωσσολόγους. Αρκετά χρόνια πριν,η Kandler και οι συνεργάτες της αποφάσισαν να φτιάξουν ένα μαθηματικό μοντέλο των ομιλητών μιας γλώσσας που απειλείται με εξαφάνιση και να δημιουργήσουν ένα ελεγχόμενο περιβάλλον προγραμμάτων που ενθαρρύνουν την εκμάθηση των τοπικών γλωσσών. Επέλεξαν τη Σκωτική γαελική ως μια καλή περίπτωση για δοκιμή, επειδή υπάρχουν περισσότερα από 100 χρόνια συγκεντρωθέντων στοιχείων για τον αριθμό των ομιλητών και τα δημογραφικά στοιχεία τους. Η γλώσσα έχει σκαμπανεβάσματα της, κυρίως από τις επανειλημμένες προσπάθειες των αγγλικών αρχών να την  σβήσουν μετά τη μάχη του Culloden και τις εκκαθαρίσεις στις  ορεινές περιοχές. Όμως, κατά την τελευταία δεκαετία κυρίως, υπήρξε ένα κίνημα για την αύξηση του αριθμού των ομιλητών της γαελικής, με γαελικά ραδιοφωνικά προγράμματα και δελτία καιρού στα γαελικά,ακόμη και με τη δημιουργία γαελικών ομάδων παιχνιδιού για παιδιά.


Δυστυχώς για εκείνους που βρίσκουν αυτά τα στοιχεία συναρπαστικό, οι γλώσσες θα εκλείψει σε ένα απίστευτο βίντεο-ένας πεθαίνει κάθε 14 ημέρες και γλωσσολόγοι τρέχουν γύρω με τα κασετόφωνα και τις λίστες λέξεων που προσπαθεί να καταγράψει τουλάχιστον ένα κομμάτι από κάθε προτού να πάνε. Ως μαθηματικός Anne Kandler του Ινστιτούτου Σάντα Φε σημειώσεις, ο μόνος τρόπος που οι παλιές γλώσσες θα μείνω είναι εάν οι πληθυσμοί να αποφασίζουν οι ίδιοι ότι υπάρχει κάτι της αξίας τους, είτε για λόγους πατριωτισμού, πολιτιστική κληρονομιά, ή απλά για να δελεάσουν σε κάποια γλώσσα -περίεργοι τουρίστες.

Ας πούμε ότι έχετε αποφασίσει γλώσσα σας αξίζει τη διατήρηση. Τώρα πώς μπορείτε να κάνετε για αυτό;

Αυτός είναι ένας τομέας όπου οι μαθηματικοί μπορούν να βοηθήσουν γλωσσολόγοι έξω. Αρκετά χρόνια πριν, Kandler, και οι συνεργάτες της αποφάσισαν να κάνουν ένα μαθηματικό μοντέλο των ομιλητών που απειλείται με εξαφάνιση γλωσσών, να παρέχουν ένα είδος περιβάλλον για προγράμματα που ενθαρρύνουν την εκμάθηση των τοπικών γλωσσών. Επέλεξαν Σκωτική γαελική ως μια καλή περίπτωση δοκιμής, επειδή υπάρχουν περισσότερα από 100 χρόνια στοιχεία για τον αριθμό των ομιλητών και τα δημογραφικά στοιχεία τους. Η γλώσσα έχει σκαμπανεβάσματα της, κυρίως από επανειλημμένες προσπάθειες αγγλικές αρχές για να το σβήσει μετά τη μάχη του Culloden και τα διάκενα ορεινών περιοχών. Όμως, κατά την τελευταία δεκαετία κυρίως, υπήρξε ένα κίνημα για την αύξηση του αριθμού των γαελική ομιλητές, με γαελικά ραδιοφωνικά προγράμματα και γαελικά καιρού-ακόμη γαελικό ομάδες παιχνιδιού για τα παιδιά.

Το μοντέλο που κατασκεύασαν  οι μαθηματικοί δένει μαζί αριθμούς από όλες τις πτυχές της ζωής της Σκωτίας για να σκιαγραφήσει μια εικόνα της προόδου της γαελικής. Μερικοί από τους αριθμούς είναι προφανείς:πρέπει να ξέρετε πόσοι άνθρωποι στον πληθυσμό πάνω στον οποίο δουλεύετε, μιλούν μόνο γαελικα, πόσοι μιλούν μόνο αγγλικά και πόσοι είναι δίγλωσσα, καθώς επίσης και τον ρυθμού απώλειας της γαελικής από τους ομιλητές. Στο  μοντέλο υπάρχουν επίσης και αριθμοί αντιπροσωπείουν το κύρος της κάθε γλώσσας,πολιτιστικό χώρο αξία που δίνουν οι  ανθρώποι στο να τη μιλούν και αριθμοί που περιγράφουν την οικονομική αξία μιας γλώσσας.

Το μοντέλο της Kandler: Κάθε μία από τις  μερικώς διαφορικές εξισώσεις  αντιστοιχούνσε μια ομάδα ομιλητών: αγγλόφωνοι,γαελικόφωνοι, και δίγλωσσοι. Οι μεταβλητές αντιστοιχούν στις πτυχές της κοινωνικής κατάστασης, C12 και C32, για παράδειγμα,είναι η πιθανότητα ότι οι δίγλωσσοι ομιλητές θα γίνουν μονόγλωσσοι.


Βάλτε τους  όλους μαζί σε ένα σύστημα εξισώσεων που περιγράφουν την ανάπτυξη των τριών διαφορετικών ομάδωνμ,τους αγγλόφωνους, γαελικόφωνους και δίγλωσους και θα μπορέσετε να υπολογίσετε τις εισροές που απαιτούνται για να προκύψει ένας σταθερός δίγλωσσος πληθυσμός. Το 2010, η Κάντλερ διαπίστωσε ότι χρησιμοποιώντας τους πιο πρόσφατους αριθμούς, ένα σύνολο 860 αγγλόφωνων θα πρέπει να μαθαίνου γαελικά κάθε χρόνο για να παραμείνει ο αριθμός των ομιλητών τους ίδιος. Για εκείνη, αυτό ακούγεται πολύ, αλλά Ο Εθνικός Οργανισμός Γαελικής Ανάπτυξης εξέφρασε την ικανοποίησή του,αφού πρόκειται για τον αριθμό των δίγλωσσων ομιλητών που είχαν ήδη βάλει ως στόχο να παράγουν μέσα από μαθήματα και προγράμματα εκμάθησης ,όπως είπε ένας εκπρόσωπος του Οργανισμού στο The Scotsman ,όταν κυκλοφόρησε η μελέτη της. Και αν περισσότεροι γονείς που μιλούν γαελικά αρχίσουν να τα περνούν στα παιδιά τους, αυξάνοντας  τον αριθμό των φυσικών ομιλητών της γαελική, ο αριθμός των απαιτούμενων νέων δίγλωσσων ατόμων θα μπορούσε να μειωθεί κατά το ήμισυ.

Μια νέα απογραφή  των ομιλητών της Σκωτικής γαελικής ολοκληρώθηκε το 2011. Οι αριθμοί αναλύονται τώρα και η Kandler περιμένει με αγωνία το αποτέλεσμά τους.

Το μοντέλο της Κάντλερ ταιριάζει μόνο στην Σκωτική γαελική.Για γλώσσες όπως τα Quechua, Σινούκ, Vlashki της  Ίστριας και άλλες θα πρέπει να δημιουργεί χωριστό για κάθε μία, λαμβάνοντας υπόψη τις μοναδικές πολιτιστικές καταστάσεις τους. Για παράδειγμα, οι γλώσσες των φυλών Pueblo γύρω από τη Σάντα Φε ομιλούνται από τόσο λίγους ανθρώπους ,μόλις μερικές εκατοντάδες το πολύ ,που σύμφωνα με τις εκτιμήσεις πολλών γλωσσολόγων θα έπρεπε να έχουν εξαφανιστεί εδώ και πολύ καιρό. Ωστόσο, αυτές επιμένουν να ζούν. Θα ήταν ενδιαφέρον να γνωρίζαμε, μέσω της περαιτέρω εργασίας της Κάντλερ,ποιοί παράγοντες έχουν κρατήσει αυτές τις γλώσσες ζωντανές και αν τα πορίσματα  που   θα βγουν από τη μελέτη τους  μπορούν να εφαρμοστούν και σε άλλες γλώσσες που απειλούνται με εξαφάνιση.

πηγή


Wednesday

Πώς γράφεται ο Βαγγέλης στα αραμαϊκά;

Ο Βαγγέλης στα αραμαϊκά μπορεί να γραφτεί με δύο τρόπους,είτε με απλή μεταγραφή των ελληνικών γραμμάτων στα αραμαϊκά,είτε ως Ευάγγελος,δηλαδή καλός άγγελος.Οπότε:

με απλή μεταγραφή (bnglys)
Βαγγέλης

Ο καλός Αγγελος (malākā ṭāvā)
malākā ṭāvā

Tuesday

Πώς λέμε την ώρα στα γερμανικά.


Die Uhrzeit
ντι ούατσαϊτ

Η ώρα στα γερμανικά λέγεται με τον ίδιο τρόπο όπως στα αγγλικά,δηλαδή λέμε πρώτα τα λεπτά και μετά τις ώρες.

Wie viel Uhr ist es?
βι φίιλ ούα ιστ ες;
Τί ώρα είναι;

Μιά άλλη δημοφιλής καθημερινή φράση που χρησιμοποιείται είναι η:

Wie spät ist es? ή Wie spät?
βι σπέτ ίστ εσ;Βί σπετ;
Τί ώρα είναι;

(Es ist) neun nach zwei.
Εσ ιστ νόιν ναχ τσβάι
(Είναι) δύο και δέκα.

Es ist halb nach zehn
εσ ιστ χαλπ ναχ τσεν
Είναι δέκα και μισή.

Es ist zehn vor drei.
ες ιστ τσεν φόα ντγάι
Είναι τρεις παρά δέκα.

Es ist viertel vor sechs.
ες ιστ τσεν φίατιτελ φόα ζεξ
Είναι 6 παρά τέταρτο.

nach-ναχ-και
vor-φόα-παρά
halb-χάλπ-και μισή
viertel-φίατελ-παρά τέταρτο



πίσω στα μαθήματα γερμανικών

Monday

η ισπανική,μια παγκόσμια γλώσσα

Η ισπανική είναι μια πολύ σημαντική γλώσσα του κόσμου όσον αφορά τον αριθμό ομιλητών,την εξάπλωσή της στην Υφήλιο,την θέση της σήμερα καθώς και τις προοπτικές της για το μέλλον.Ο συνολικός αριθμός των ισπανόφωνων φτάνει τα 500 εκατομμύρια και εκτείνεται σε πέντε ηπείρους!



η ισπανοφωνία στον κόσμο

Αμερική
Οι περισσότεροι ισπανόφωνοι βρίσκονται στην Αμερική ,την λεγόμενη στα ισπανικά και Ισπανοαμερική.Το Μεξικό είναι η χώρα με το μεγαλύτερο πληθυσμό ισπανοφώνων , ερίπου 100 εκατομμύρια.Ακολουθούν οι ΗΠΑ με 50 εκατομμύρια σε ένα σύνολο πληθυσμού 300 εκατομμυρίων.

στις ΗΠΑ
ποσοστά ισπανόφωνων στις πολιτείες των ΗΠΑ

Οι ΗΠΑ είναι μια ειδική περίπτωση στον ισπανόφωνο κόσμο ,όπου τα ισπανικά κερδίζουν συνεχώς έδαφος όχι μόνο στις νότιες πολιτείες,που παλιότερα αποτελούσαν μέρος του Μεξικού,αλλά και παντού στη χώρα.Ακόμη και στην Αλάσκα.Εξαιτίας αυτής της άνθισης και της ευρείας χρήσης της ισπανικής,έχουν εκφραστεί φόβοι ότι τα αγγλικά κινδυνεύουν να αντικατασταθούν από τα ισπανικά.Κάτι τέτοιο δεν είναι επιθυμητό από πολλούς ,κυριώς βρετανικής και γερμανικής καταγωγής,οποίοι θεωρούν ότι οι ΗΠΑ ξεκίνησαν ως αγγλόφωνη χώρα και πρέπει να διατηρηθεί ο αγγλόφωνος χαρακτήρας τους.Υπάρχει όμως και η άποψη ότι η ισπανική είναι μια πολύ όμορφη και καλλιεργημένη γλώσσα που ευχαρίστως θα την δέχονταν οι Αμερικάνοι.

Λατινική Αμερική
Στη Λατινική Αμερική τα ισπανικά είναι επίσημη γλώσσα 21 χωρών,όπως η Βολιβία,η Βενεζουέλα,η Αργεντινή,ο Ισημερινός,η Χιλή,η Κολομβία και άλλες.Το Μπουένος Άιρες,η πρωτεύουσα της Αργεντινής είναι η μεγαλύτερη σε έκταση στον κόσμο ισπανόφωνη πόλη.Ακόμη και στην πορτογαλόφωνη Βραζιλία η εκμάθηση των ισπανικών γνωρίζει τεράστια άνθιση και είναι η πιο δημοφιλής ξένη γλώσσα.

Τα ισπανικά της Χιλής.



Ασία,Ωκεανία και Αφρική
Στην Ασία τα ισπανικά μιλιούνται σε πρώην ισπανικές αποικίες,όπως διάφορα νησιά της Μικρονησία ,όπου υπάρχουν γηγενείς ισπανόφωνοι ομιλητές καθώς και οι Φιλιππίνες που κάποτε τελούσαν υπό ισπανική διοίκηση. Ο αριθμός των Ισπανόφωνων στην Αυστραλία αριθμεί περίπου στο μισό εκαττομύριο και 50 χιλιάδες στη Νέα Ζηλανδία.Ενώ στην Αφρική η εξάπλωσή τους είναι περιορισμένη,κυρίως στο Βόρειο Μαρόκο και στην Ισημερινή Γουϊνέα που είναι η μοναδική αφρικανική χώρα που έχει επίσημη γλώσσα τα ισπανικά.

Η τεράστια αυτή εξάπλωση των ισπανικών ξεκίνησε και κορυφώθηκε κατά την εποχή της αποικιοκρατίας,όταν ένα τεράστιο μέρος της Αμερικανικής Ηπείρου και όχι μόνο, ζούσε και πέθαινε κάτω από το στέμα των Ισπανών βασιλέων.

η ισπανοφωνία στο κόσμο


κοιτίδα και διάλεκτοι
Κοιτίδα των ισπανικών είναι φυσικά η Ισπανία στην Ιβηρική Χερσόνησο με πληθυσμό περίπου 30 εκατομμυρίων και επίσημη διάλεκτο την καστιλλιανική (καστεγιάνο) από την περιοχή του βασιλείου της Καστίλλης το οποίο και ολοκλήρωσε τη ρεκονκίστα,την ανακατάλυψη,δηλαδή,της χερσονήσου από τους Άραβες.Ο όρος καστεγιάνο είναι ευρέως διαδεδομένος και στην Αμερική αφού οι περισσότεροι άποικοι προέρχονταν από την Καστίλλη.Παράλληλα ή αντί του καστεγιάνο, χρησιμοποιείται και ο όρος εσπανιόλ για διαλέκτους που προήλθαν κυρίως από άλλες περιοχές.

ισπανικά της Κούβας


Φφφ

Γενικά υπάρχει η εσφαλμένη αντίληψη ότι τα ισπανικά αποτελούν ενιαία γλώσσα,αλλά κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί.Η ισπανική χωρίζεται σε πολλές τοπικές διαλέκτους κάθε μία από τις οποίες έχει δεχτεί επιδράσεις,κυρίως στο λεξιλόγιο από ντόπιες γλώσσες.Η πολυμορφία αυτή και οι τοπικές διαφορές σε καμιά περίπτωση δεν είναι τόσο μεγάλες ώστε να εμποδίζεται η επικοινωνία και να μιλάμε για διαφορετικές γλώσσες.Αντίθετα οι ισπανικές διάλεκτοι είναι αρκετά κοντά η μία στην άλλη σε όλα τα πλάτη και μήκη της Γης ,όπου αυτές μιλιούνται.

Επιρροές από άλλες γλώσσες
Η ισπανική έχει δεχτεί επιρροές από πολλές γλώσσες σε διάφορες χρονικές περιόδους.Η βασκική γλώσσα η οποία μιλιόταν στην χερσόνησο και πριν την άφιξη των λατινικών έχει αρκετές επιδράσεις στην ισπανική τόσο στο λεξιλόγιο όσο και στην φωνολογία.Το σύστημα φωνηέντων της ισπανικής πιστεύεται ότι προήλθε από τα βάσκικα.Φωνολογικά,κατά περίεργο τρόπο,είναι αρκετά κοντά και στα ελληνικά και είναι η ευκολότερη ξένη γλώσσα που μπορεί να μάθει να προφέρει ένας Έλληνας!

Στο λεξιλόγιο εντοπίζονται επίσης κάποιες λιγοστές λέξεις γερμανικής καταγωγής από την εποχή των γερμανικών επιδρομών και την ίδρυση στην Ιβηρική Χερσόνησο γερμανόφωνων Βασιλείων ,όπως των Βανδάλων και των Βισηγότθων.Ακολούθως η αραβική κατάκτηση έφερε μαζί πλήθος αραβικών λέξεων που πέρασαν στα ισπανικά και στη συνέχεια σε πολλές άλλες γλώσσες.Τέτοιες είναι οι λέξεις jabon-σαπούνι, almirante-ναύαρχος και πολλές άλλες που φέρουν μπροστά το al το οποίο στα αραβικά είναι άρθρο.

Με την ανακάλυψη του Νέου Κόσμου και την προσάρτηση στην Ισπανική Αυτοκρατορία των Δυτικών Ινδίων,όπως ονόμαζαν οι Ισπανοί την νέα Ήπειρο, η εξάπλωση των ισπανικών στην Αμερική συνοδεύτηκε από την υιοθεσία πλήθος ινδιάνικων λέξεων που αφορούσαν κυρίως φυτά,ζώα και προϊόντα της Αμερικανικής Ηπείρου.Τέτοιες ινδιάνικες λέξεις είναι οι πασίγνωστες παγκοσμίως πατάτα, ντομάτα (αζτέκικα), τσιγάρο (μάγιας) ,σοκολάτα(αζτέκικα),τσίλι,κανό (καρίμπ),το ζώο λάμα και άλλες.

Η σύγχρονη ισπανική έχει φυσικά και πολλούς αγγλικούς όρους,κυρίως οικονομικούς και τεχνολογικούς.

το μέλλον της
Το μέλλον των ισπανικών διαγράφεται λαμπρό ,με προοπτικές τεράστιας ανάπτυξης παντού σε όλους τους τομείς από τη λογοτεχνία και τις τέχνες μέχρι την επιστήμη και το εμπόριο.Σήμερα τα ισπανικά είναι η τρίτη γλώσσα στον κόσμο σε αριθμό γηγεγών ομιλητών με 400 εκατομμύρια (100 εκ. επιπλέον την μιλούν ως δεύτερη),μετά τα αγγλικά και τα μανδαρίνικα κινέζικα.Μέχρι το 2050 ο αριθμός αυτός υπολογίζεται να έχει αυξηθεί σημαντικά.

το ισπανικό αλφάβητο
Η ισπανική γράφεται σε μια παραλλαγή του,λατινικού αλφαβήτου.Περισσότερα για το ισπανικό αλφάβητο εδώ.


Don Quijote de la Mancha es una novela escrita por el español Miguel de Cervantes Saavedra. Publicada su primera parte con el título de El ingenioso hidalgo don Quijote de la Mancha a comienzos de 1605, es una de las obras más destacadas de la literatura española y la literatura universal, y una de las más traducidas. En 1615 aparecería la segunda parte del Quijote de Cervantes con el título de El ingenioso caballero don Quijote de la Mancha.


Saturday

«Αγγλο – Γαλλικός» πόλεμος στην Ε.Ε για την… «γλώσσα»

Μια ιδιότυπη σύρραξη έχει ξεσπάσει μετά την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να δημοσιεύσει την ετήσια οικονομική της έκθεση μόνο στην αγγλική γλώσσα. Οι γαλλόφωνοι δημοσιογράφοι που καλύπτουν το ευρωπαϊκό ρεπορτάζ στις Βρυξέλλες έγιναν έξαλλοι με την απόφαση της Ε.Ε να «καταργήσει» ουσιαστικά τη γαλλική γλώσσα, κάτι που όλως παραδόξως βρίσκει απόλυτα σύμφωνους και τους Βρετανούς δημοσιογράφους. 

Οι δημοσιογράφος «θρύλος» του ευρωπαϊκού ρεπορτάζ Ζαν Κατρμέρ, ανταποκριτής της εφημερίδας των Παρισίων “Liberation” έστειλε ένα οργισμένο κείμενο διαμαρτυρίας στην Κομισιόν τονίζοντας μεταξύ άλλων πως «για ακόμα μια φορά όλα τα έγγραφα δημοσιεύθηκαν μόνο στην αγγλική γλώσσα. Αυτό είναι απαράδεκτο. Δεν καταλαβαίνω τον λόγο για τον οποίο τα Αγγλο – Σαξονικά Μέσα πρέπει να επωφελούνται εις βάρος των υπόλοιπων Μέσων της Ευρώπης με τόσο σκανδαλώδη τρόπο». 

Οι περισσότεροι Γάλλοι και γαλλόφωνοι δημοσιογράφοι ακολούθησαν το παράδειγμα του Ζαν Κατρεμέρ και διαμαρτυρήθηκαν εντόνως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, βρίσκοντας ως συμμάχους και τους άγγλους συναδέλφους τους. 

«Είναι όντως απαράδεκτο» σχολίασε ο Μπρούνο Βάτερφιλντ, ανταποκριτής στις Βρυξέλλες για την αγγλόφωνη εφημερίδα «Daily Telegraph» ενώ και ο Βρετανός ανταποκριτής του “Economist” χαρακτήρισε προσβλητικό για τους Γάλλους το γεγονός της δημοσίευσης των εγγράφων μόνο στα Αγγλικά. 

Η γαλλική γλώσσα είναι μια από τρεις «επίσημες» γλώσσες εργασίας της Ε.Ε μαζί με τα Γερμανικά και τα Αγγλικά και η διαμαρτυρία των Γάλλων και γαλλόφωνων δημοσιογράφων δεν έχει σχολιαστεί ακόμα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. 

Friday

"Καρική", η γλώσσα των αρχαίων κατοίκων της Μεσογείου!

 Αφορμή για την μελέτη της καρικής γλώσσας –μιας σπάνιας και εν πολλοίς ελάχιστα μελετημένης γλώσσας των αρχαίων κατοίκων της Μεσογείου αποτέλεσαν δυο ασυνήθιστα κεραμικά σπαράγματα (θραυσματα αγγείων του 6ου π.χ αιώνα) που εντοπίστηκαν στη διάρκεια ανασκαφών των τελευταίων ετών στο Καραμπουρνάκι της Θεσσαλονίκης .

 Τα εξαιρετικά περιορισμένα οικονομικά μέσα που είχαν στη διάθεση τους οι ανασκαφείς στο Καραμπουρνάκι της Θεσσαλονίκης έγιναν η αφορμή για την ουσιαστική διακοπή της ανασκαφής αλλά και την παράλληλη μελέτη δυο παλαιότερων (του 1997) και εξαιρετικά σπάνιων για τον ελληνικό χώρο ευρήματων (κεραμικά σπαράγματα με εγχάρακτες επιγραφές) που χρονολογούνται στα αρχαϊκά χρόνια και φέρουν επιγραφές σε καρικό αλφάβητο.

  «Για την ανάγνωσή τους συνεργαστήκαμε με καθηγητή Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης Ignasi-Xavier Adiego, έναν από τους πλέον ειδικούς μελετητές της καρικής γλώσσας. Ο καθηγητής Adiego διάβασε στην πρώτη επιγραφή τρία τυπικά καρικά κύρια ονόματα (Υσωλ δηλαδή Ύσσωλλος, Υλιατ δηλαδή Υλίατος/Ολίατος, και την κατάληξη -υδιγος).
 Η αναγνώριση πολλών μεμονωμένων γραμμάτων ως αριθμητικών συμβόλων ενισχύει το ενδεχόμενο να έχουμε και στις δύο περιπτώσεις εμπορικές καταγραφές ή κάποιου είδους υπολογισμούς» λεει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επικεφαλής της ανασκαφικής ομάδας στο Καραμπουρνάκι και καιθηγητής της κλασσικής αρχαιολογίας στο ΑΠΘ Μιχάλης Τιβέριος, συμπληρώνοντας πως «οι Κάρες είχαν από παλιά στενές σχέσεις με τους γείτονές τους Ίωνες και μαζί επιδόθηκαν σε διάφορες δραστηριότητες και είχαν κοινά εμπορικά ενδιαφέροντα, σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές». «Στο Θερμαϊκό κόλπο πρέπει να τους έφεραν, λοιπόν, οι Ίωνες, αφού κατά τους αρχαϊκούς χρόνους η παρουσία των Ιώνων στο λιμάνι της αρχαίας Θέρμης ήταν ιδιαίτερα έντονη, όπως μας βεβαιώνουν τα σχετικά ευρήματα», συμπληρώνει ο κ. Τιβέριος.

Η αρχαία Καρία
 Η καρική είναι μια από τις γλώσσες του αιγιακού χώρου που παραμένουν ακόμα άγνωστες.
Η Καρία, στους ιστορικούς χρόνους καταλάμβανε τη ΝΔ γωνία τη Μ.Ασίας από το ύψος περίπου της Σάμου ως και αυτό της Ρόδου. Είναι μάλιστα πιθανόν οι Κάρες , να κατοικούσαν τον αιγιακό χώρο προτού κατεβούν τα πρώτα ελληνικά φύλα .
 Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, που καταγόταν από τα μέρη αυτά, οι Κάρες ήταν αρχικα εγκατεστημένοι στα νησιά του Αιγαίου, οι Ελληνες τους έδιωξαν και τους υποχρέωσαν να περιορισθούν στη νότια Μ. Ασία όπου και τελικά συνυπήρξαν ειρηνικά για τα επόμενα χρόνια. Θεωρούνταν δυνατοί πολεμιστές και κάποιοι απ αυτούς κλήθηκαν από τους Φαραώ της Αιγύπτου ως μισθοφόροι.

Από την εφημερίδα Το ΒΗΜΑ

Thursday

η γραφή καννάντα

καννάντα
Η καννάντα είναι μία από τις γραφές της βραχμικής οικογένειας και χρησιμοποιείται κυρίως για τη γραφή της καννάντα,μιας δραβιδικής γλώσσας στην νοτιοανατολική Ινδία.Πρόκειται ουσιαστικά για ένα συλλαβάριο,όπως άλλωστε και οι άλλες βραχμικές γράφες.

συλλαβάριο
Διαθέτει 49 βασικά σύμβολα,14 φωνήεντα και τα υπόλοιπα σύμφωνα τα οποία χωρίζονται σε δομημένα και μη δομημένα.Το σύστημα που χρησιμοποιεί είναι αυτό ενός τυπικού συλλαβαρίου,δηλαδή συνδυάζει σύμφωνα με φωνήεντα και δημιουργεί συλλαβές αποτελούμενες από ένα σύνθετο σύμβολο.Οι συλλαβές αυτές στα καννάντα ονομάζονται 'καγκουνίτα'.Στη γραφή χρησιμοποιείται επιπλέον ένα πλήθος από λιγατούρες,δηλαδή σύμβολα που αποτελούνται από δύο ή και τρία επιμέρους άλλα,αυξάνοντας έτσι δραμματικά τον συνολικό αριθμό των συμβόλων.

φωνήεντα  καννάντα

προφορά φωνηέντων καννάντα

σύμφωνα καννάντα


προέλευση
Το αλφάβητο καννάντα εξελίχθηκε από την παλιά γραφή καννάντα(10ος αιώνας μ.Χ.) η οποία με τη σειρά της βασίστηκε στην καντάμπα από της πρωτοκαννάντα,μία γραφή μέλος των βραχμικών.Τα στρογγυλλεμένα ,συμμετρικά ,με απότομες ευθείες γραμμές και γωνίες σύμβολά της οφείλονται στο γεγονός ότι αρχικά γράφονταν πάνω σε πέτρα.

συγγενικές γραφές και άλλες γλώσσες
Από την καννάντα προήλθε το αλφάβητο ταμίλ το οποίο της μοιάζει πάρα πολύ. Η καννάντα είναι επίσης ευρέως διαδεδομένη και για τη γραφή πολλών άλλων ινδικών γλωσσών και υπολείπεται σε αριθμό γλωσσών που γράφονται σε αυτή μόνο από τα σανσκριτικά.

Tuesday

Αναβιώνοντας τα αραμαϊκά,τη γλώσσα που μιλούσε ο Ιησούς.


 Στο χωριό Ντζις,στο Ισραήλ δύο χωριά σε μια μικρή χριστιανική κοινότητα της Ιερής Γης διδάσκουν την αραμαϊκή γλώσσα στα πλαίσια μιας φιλόδοξης προσπάθειας να αναβιώσουν τη γλώσσα που μιλούσε ο ίδιος ο Ιησούς , αιώνες μετά την σχεδόν ολοκληρωτική εξαφάνισή της από τη Μέση Ανατολή.

Αυτή η προσπάθεια να δούμε την γλώσσα που ήταν κυρίαρχη στην περιοχή πριν από 2.000 χρόνια γίνεται με μια μικρή βοήθεια από τη σύγχρονη τεχνολογία: ένα τηλεοπτικό κανάλι στα αραμαϊκά από τη Σουηδία, όπου μια κοινότητα μεταναστών έχει κρατήσει την αρχαία γλώσσα της ζωντανή.

Στο παλαιστινιακό χωριό Μπέιτ Jala, μια παλαιότερη γενιά ομιλητών της αραμαϊκής προσπαθεί να μεταδόσει την ίδια γλώσσα στα εγγόνια της.Το Beit Jala βρίσκεται δίπλα στη Βηθλεέμ, όπου η Καινή Διαθήκη λέει ότι γεννήθηκε ο Ιησούς.

Ενώ στο αραβοϊσραηλινό χωριό Ντζισ, το οποίο βρίσκεται στους λόφους της Γαλιλαίας όπου ο Ιησούς έζησε και δίδαξε, τα παιδιά του δημοτικού σχολείου μαθαίνουν στα Αραμαϊκά. Τα παιδιά ως επί το πλείστον ανήκουν στην κοινότητα των Μαρωνιτών Χριστιανών. Οι Μαρωνίτες ακόμη ψάλλουν τη θεία λειτουργία τους στα Αραμαϊκά, αλλά λίγοι καταλαβαίνουν τις προσευχές.

"Θέλουμε να μιλήσουμε τη γλώσσα που μίλησε ο Ιησούς», δήλωσε η Χαντάντ Κάρλα, ένα δεκάχρονο κοριτσάκι από το χωριό Ντζισ που σηκώνει πολύ συχνά το χέρι της για να απαντήσει σε διάφορες ερωτήσεις στα Αραμαϊκά από τη δασκάλα Μόνα Issa κατά τη διάρκεια ενός πρόσφατου μαθήματος.

"Τα μιλούσαμε εδώ και πολύ καιρό", πρόσθεσε, αναφερόμενη στους προγόνους της.

Ο Atif Ζάρκα, 64, βοηθός ενός εθελοντή δασκάλου αραμαϊκών έχει στην κατοχή του ένα αντίγραφο του Ευαγγελίου του Λουκά στην αραμαϊκή γραφή στο αραβικό χωριό χωριό Ντζισ, βόρεια Israel.

Κατά τη διάρκεια του μαθήματος, μια ντουζίνα παιδιά ψιθύρισαν μια χριστιανική προσευχή στα Αραμαϊκά. Έμαθαν λέξεις και φράσεις όπως «ελέφαντας», «πώς είσαι;" και "βουνό". Μερικά παιδιά ζωγράφισαν προσεκτικά τα αραμαϊκά γράμματα με την χαρακτηριστική απότομη κλίση τους. Άλλοι ασχολήθηκα με τις κασετίνες τους, οι οποίες έφεραν φωτογραφίες από δημοφιλείς ποδοσφαιρικές ομάδες.

Η διάλεκτος που διδάσκονται στα χωριά Ντζισ και Beit Jala είναι τα συριακά αραμαϊκά ,τη γλώσσα των χριστιανών προγόνων τους η οποία μοιάζει περισσότερο με τη γαλιλαϊκή διάλεκτο που μιλούσε ο Ιησούς, σύμφωνα με τον Steven Fassberg, έναν εμπειρογνώμονας στα αραμαϊκά στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ.

"Πιθανότατα δεν θα καταλάβαιναν ο ένας τον άλλο," δήλωσε ο Fassberg.

Στο χωριό Ντζισ, περίπου 80 παιδιά από την πρώτη έως την πέμπτη τάξη διδάσκονται εθελοντικά το θέμα της αραμαϊκής γλώσσας για δύο ώρες την εβδομάδα.Το Υπουργείο Παιδείας του Ισραήλ υπουργείο παρείχε κεφάλαια για να προστεθούν μαθήματα μέχρι την όγδοη τάξη, δήλωσε ο κύριος Reem Khatieb-Zuabi.

Αρκετοί κάτοικοι του χωριού Ντζισ άσκησαν πιέσεις για να ξεκινήσει μελέτη της αραμαϊκής πριν από μερικά χρόνια, δήλωσε ο Khatieb-Zuabi, αλλά η ιδέα τους βρίσκει αντίσταση: οι Μουσουλμάνοι ανησυχούν ότι αυτό που έγινε στο χωριό Ντζισ ήταν μια συγκαλυμμένη προσπάθεια να προσελκύσουν τα παιδιά τους στο χριστιανισμό.Αντέδρασαν επίσης και μερικοί Χριστιανοί , λέγοντας ότι η διδασκαλία της προγονικής τους γλώσσα που χρησιμοποιούνταν αποσκοπούσε στο να τους αφαιρέσει την αραβική ταυτότητα τους. Το ζήτημα είναι ευαίσθητο για πολλούς μουσουλμάνους Άραβες και Χριστιανούς στο Ισραήλ, οι οποίοι προτιμούν να αναγνωρίζονται από την εθνικότητά τους και όχι την πίστη τους.

Τελικά ο διευθυντής του σχολείου,Khatieb-Zuabi, ένας κοσμικός μουσουλμάνος που κατάγεται από άλλο χωριό, απέρριψε τις αντιρρήσεις τους:"Αυτή είναι η συλλογική κληρονομιά και ο πολιτισμός μας. Θα πρέπει να την εξυμνήσουμε και να τη μελετήσουμε, ",είπε χαρακτηριστικά.Έτσι το δημοτικό σχολείο στο χωριό Νίτζ έγινε το πρώτο στο Ισραήλ που διδάσκονται αραμαϊκα σύμφωνα πάντα με το ισραηλινό υπουργείο Παιδείας.

Οι προσπάθειές τους μιμούνται από το σχολείο Μαρ Αφραμ στο Beit Jala το οποίο το λειτουργεί η συριακή ορθόδοξη εκκλησία και βρίσκεται μόλις λίγα χιλιόμετρα από τη φάτνη στην πλατεία της Βηθλεέμ.

Εκεί, οι ιερείς έχουν διδάξει τη γλώσσα σε 320 μαθητές τους τα τελευταία πέντε χρόνια.

Περίπου 360 οικογένειες στην περιοχή κατάγονται από πρόσφυγες που μιλούσαν αραμαϊκά και έφυγαν το 1920 από το Tur Abdin περιοχή της σημερινής Τουρκίας.

Ο ιερέας Μπούτρος Νιμέχ είπε ότι οι γεροντότεροι μιλούν ακόμα τη γλώσσα, αλλά χάθηκε μεταξύ των νεότερων γενεών. Επίσης δήλωσε ότι ελπίζει η διδασκαλία της γλώσσας να βοηθήσει τα παιδιά να εκτιμήσουν τις ρίζες τους και την καταγωγή τους.

Παρά το γεγονός ότι τόσο η συριακή ορθόδοξη λατρεία και Μαρωνιτών εκκλησία στα Αραμαϊκά, που είναι σαφώς διαφορετικές σέχτες.

Οι Μαρωνίτες είναι η κυρίαρχη χριστιανική εκκλησία στο γειτονικό Λίβανο, αλλά αποτελούνται μόνο από μερικές χιλιάδες,από τους 210.000 χριστιανούς στους Αγίους Τόπους. Ομοίως, οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Συρίας αριθμούν όχι περισσότερο από 2.000 στους Αγίους Τόπους, σύμφωνα με τον Νιμέχ. Συνολικά, περίπου 150.000 Χριστιανοί ζουν στο Ισραήλ και επιπλέον 60.000 ζουν στη Δυτική Όχθη.

Και τα δύο σχολεία βρήκαν την έμπνευσή τους και βοήθεια από ένα απίθανο μέρος,τη Σουηδία. Εκεί υπάρχουν κοινότητες που μιλούν αραμαϊκά και κατάγονται από τη Μέση Ανατολή.Αυτές κατέβαλαν μεγάλη φροντίδα να κρατήσουν ζωντανή τη γλώσσα τους.

Θα δημοσιεύσει μια εφημερίδα, "Bahro Suryoyo," φυλλάδια και βιβλία για παιδιά, συμπεριλαμβανομένου του "Ο Μικρός Πρίγκιπας», και τη διατήρηση ενός δορυφορικού τηλεοπτικού σταθμού, «Soryoyosat», δήλωσε ο Alan Arzu, πρόεδρος της Συριακής αραμαϊκή Ομοσπονδία της Σουηδίας.

Υπάρχει ακόμη και μια αραμαϊκή ποδοσφαιρική ομάδα η "Syrianska FC" από την πόλη του Sodertalje που παίζει στην Α σουηδική κατηγορία . Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία ο αριθμός των ατόμων στη Σουηδία που μιλούν την αραμαϊκή υπολογίζεται σε 30.000 έως 80.000 ανθρώπους.

Ο τηλεοπτικός σταθμός έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς Μαρωνίτες και ορθόδοξους χριστιανούς της Συρίας στους Αγίους Τόπους,να ακούσουν για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες την αραμαϊκή γλώσσα έξω από εκκλησία. Το άκουσμα της γλώσσας σε ένα σύγχρονο πλαίσιο τους ενέπνευσε να να προσπαθήσουν να την αναβιώσουν μέσα στις κοινοτήτητές τους.

"Όταν ακούς τη γλώσσα, μπορείς να τη μιλήσεις», δήλωσε ο , ο δάσκαλος Ίσσα που το όνομά του θα πει Ιησούς στα αραμαϊκά.

Η αραμαϊκή ήταν η καθομιλουμένη διαλέκτους της περιοχής πριν από 2.500 χρόνια μέχρι τον έκτο αιώνα, όταν τα αραβικά, η γλώσσα των μουσουλμάνων κατακτητών από την Αραβική Χερσόνησο,έγινε κυρίαρχη,σύμφωνα με τον Fassberg.

Επέζησαν μόνο κάποιες γλωσσικές απομονωμένες νησίδες .Μαρωνίτες διατήρησαν την αραμαϊκή λειτουργία και το ίδιο έκανε και η συριακή ορθόδοξη εκκλησία. Οι Κούρδοι Εβραίοι στο ποταμίσιο νησί Zakho μιλούσαν μια αραμαϊκή διάλεκτο που ονομάζεται ταργκούμ, μέχρι που έφυγαν για το Ισραήλ τη δεκαετία του 1950. Τρία χριστιανικά χωριά στη Συρία εξακολουθούν να μιλούν αυτή την αραμαϊκή διάλεκτο,είπε Fassberg .

Έχοντας πολύ λίγες ευκαιρίες για να εξασκήσουν την αρχαία γλώσσα στο χωριό Ντζισ ,οι δάσκαλοι μείωσαν τις προσδοκίες τους και τώρα ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να επιτύχουν τουλάχιστον την κατανόηση της γλώσσας.

Το σχολείο του Νίτζ αντιμετωπίζει μεγάλες προκλήσεις αφού η τέταρτη τάξη αραμαϊκής έχει μόνο δώδεκα μαθητές. Ο αριθμός ήταν που παρακολουθούσε τα αραμαϊκά ήταν σχεδόν διπλάσιος μέχρι την εισαγωγή ενός μαθήματος επιλογής πάνω στην τέχνη ,που γίνεται την ίδια ώρα,οπότε και χάθηκαν οι μισοί μαθητές.
πηγή

Sunday

η γλώσσα των Βάσκων


Η βασκική γλώσσα στη μεγαλύτερή της έκταση το 1000 μ.Χ. (πράσινο) και η χώρα των Βάσκων στη σημερινή Ισπανία (κόκκινο)

Η βασκική είναι απομονωμένη γλώσσα που δεν σχετίζεται με καμία άλλη γνωστή του παρόντος ή του παρελόντος.

Μιλιέται στη χώρα των Βάσκων η οποία είναι μοιρασμένη ανάμεσα στην Ισπανία και τη Γαλλία.Είναι η μόνη από τις γλώσσες της Ιβηρικής Χερσονήσου που επιβίωση από την επέλαση των λατινικών.Στα βάσκικα ονομάζεται euskara(εουσκάρα).

Μιλιέται από περίπου 700 χιλιάδες Βάσκους από ένα σύνολο 2,5 εκατομμυριών βασκικής καταγωγής.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ομιλητών της βρίσκεται στη βασκική επαρχία της Ισπανίας,την λεγόμενη Χώρα των Βάσκων (650 χιλιάδες),ενώ περίπου 50 χιλιάδες ομιλητές της βρίσκονται στη γαλλική βασκική περιοχή.


Στο παρελθόν η γλώσσα μιλιόταν σε πιο εκτεταμένες περιοχές,νοτιότερα στην Ισπανία και ακόμη πιο δυτικά στα Πυρηναία πιο μέσα στη σημερινή Γαλλία.

Ο ερχομός των Ρωμαίων είχε ώς άμεση συνέπεια την συνεχή πίεση των λατινικών στα βασκικά,τα οποία έχαναν συνεχώς έδαφος,ιδίως στις πεδινές περιοχές.

Η τάση αυτή ανατράπηκε μετά την Ρεκονκίστα (ανακατάληψη) κατά την οποία οι χριστιανοί βασιλείς της Ισπανίας καλούσαν τους λαούς του Βορρά να εποικήσουν τις νεοκατακτημένες περιοχές.

Μετά από αυτή τη σύντομη περίοδο ανάκαμψης,η γλώσσα συρρικνωνόταν συνεχώς με αποτέλεσμα να μιλιέται σήμερα κυρίως στα ορεινά της βόρειας Ισπανίας και πολλές παραδοσιακά βασκικές περιοχές όπως η Ναβάρρα να χάσουν κατά το μεγαλύτερο τμήμα ή και εξ ολοκλήρου τη μητρική τους γλώσσα.

ποσοστό που μιλά βασκικά στη Χώρα των Βάσκων
Σήμερα η βασκική είναι επίσημη γλώσσα κάποιων επαρχιών δίπλα στην ισπανική και είναι μια υγιής γλώσσα.Διδάσκεται σε σχολεία ,τυπώνονται εφημερίδες,γίνονται εκπομπές στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση κτλ.

Μάλιστα η ίδρυση σχολείων σε βασκικές περιοχές που είχαν χάσει τη γλώσσα τους ήδη από τον Μεσαίωνα,σημείωσε κάποια αποτελέσμα στην ανάκαμψη της γλώσσας έστω και παθητικά.

Ακουστικά μοιάζει πολύ με τα ισπανικά και διαθέτει ένα σύστημα πέντε φωνηέντων τα οποία υπάρχουν και στα ισπανικά.Πιστεύεται ότι το συστημά αυτό τα ισπανικά το υιοθέτησαν από τα βασκικά.


θεωρίες προέλευσης
Το γεγονός ότι η γλώσσα είναι απομονωμένη οδήγησε στη διατύπωση πολλών θεωριών που προσπάθησαν να τη συνδέσουν με διάφορες γλωσσικές ομάδες. 

Με τις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες τα κοινά της στοιχεία είναι ελάχιστα οπότε έγιναν συγκρίσεις με απομακρυσμένες γεωγραφικά γλώσσες.

Πολλές από αυτές τις θεωρίες την κατατάσσουν μαζί με τις καρτβελικές γλώσσες του Καυκάσου ,αφορμή των οποίων ήταν η ύπαρξη στην αρχαιότητα του βασιλείου της Ιβηρίας στον Καύκασο.

Άλλες προσπάθησαν να την συνδέουν με τα ετρουσκικά αλλά πάλι χωρίς επιτυχία.Όλες αυτές οι θεωρίες δεν ευσταθούν διότι βασίζονται σε λιγοστά στοιχεία ,πολλές φορές ευφάνταστα,και παίρνουν ως δεδομένα γεγονότα που αμφισβητούνται.

Πάντως έχει διατυπωθεί και η άποψη ότι η βασκική είναι η μοναδική απόγονος που επιβιώνει μιας ομάδας γλωσσών που μιλιούνταν στον ευρύτερο ευρωπαϊκό γεωγραφικό χώρο πριν τον ερχομό των ινδοευρωπαϊκών. 

Κείμενο στη βασκική γλώσσα.

Euskara Euskal Herriko hizkuntza da.Euskaraz mintzo direnei euskaldun deritze. Gaur egun, Euskal Herrian bertan ere gutxitua dago, lurralde honetan berriagoak diren gaztelania eta frantsesa nagusitu baitira.

Friday

Το θέμα της Έκθεσης στη Νεοελληνική Γλώσσα,πανελλαδικές 2012

ΚΕΙΜΕΝΟ
ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ
Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι οι αρχαίοι Έλληνες με την ίδια λέξη, τη διεθνή σήμερα λέξη «λόγος», ονόμαζαν τη σκέψη και την ομιλία. Και τα δύο πάνε μαζί, όπως αναφέρει ο Πλάτωνας στο έργο του «Σοφιστής».
Δεν είναι καθόλου άστοχο το λεγόμενο ότι ο καλύτερος τρόπος να χαρακτηρίσεις έναν άνθρωπο, είναι να προσέξεις πώς εκφράζεται, πώς μιλεί και πώς γράφει. Εκείνος που έχει ξεκαθαρισμένες και τακτοποιημένες τις σκέψεις του εκφράζεται καθαρά και με τάξη, είτε για σοβαρά και δύσκολα πράγματα μιλεί, είτε γράφει για απλά και εύκολα θέματα της καθημερινής ζωής. Όσο και να προσπαθεί κανείς να κρύψει ή να καλύψει τα κενά των γνώσεών του, ο λόγος του τον αποκαλύπτει. Μια ξαφνική φράση ή μια περιπλεγμένη πρόταση θα τον προδώσει. Ό,τι προπάντων δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο, είναι η διανοητική φτώχεια, ή η αναφομοίωτη μάθηση. Ο κούφιος και παιδαριώδης λόγος (προφορικός ή γραπτός) τα φέρνει στην επιφάνεια.
Κακώς ισχυρίζονται οι θιγόμενοι ότι τους αδικούμε, όταν κρίνουμε τον εσωτερικό κόσμο τους από την εκφραστική τους πενία. «Τα έχω στο νου μου» λένε «αλλά δεν μπορώ να τα διατυπώσω, γιατί μου λείπει η πείρα ή το θάρρος». Το «αν και πώς» τα διατυπώνουν μαρτυρεί το «αν και πώς» τα έχουν στο νου τους. Δεν κινείται σε άλλο επίπεδο ο νους, και σε άλλο η γλώσσα. Του ίδιου ρολογιού δείχτες είναι και ο ένας και η άλλη.
Και τι χρειάζεται στον άνθρωπο, για να σκέπτεται και να εκφράζεται καθαρά και με τάξη; Το καλό εγκεφαλικό κύτταρο, θα απαντήσει ο ένας. Η καλή εκπαίδευση, θα ισχυριστεί ο άλλος. Η ταπεινή μου γνώμη είναι: και τα δύο. Ασφαλώς τα διανοητικά προσόντα, όπως και τις σωματικές ιδιότητες, τα οφείλουμε κατά κύριο λόγο στις βιολογικές καταβολές μας. Δεν αποδίδει όμως αυτό το φυσικό κεφάλαιο, εάν δεν αξιοποιηθεί με την καθοδήγηση και την άσκηση, με μία λέξη: με την αγωγή που θα δεχτούμε ή θα επιβάλλουμε στον εαυτό μας από τα τρυφερά μας χρόνια.
Εκείνοι που τα ρίχνουν όλα στην κληρονομικότητα, απαλείφουν αυθαίρετα έναν παράγοντα, που έχει αναμφισβήτητη και κάποτε αποφασιστική σημασία για τη διάπλαση2 της προσωπικότητάς μας: τον παράγοντα «αγωγή» (ανατροφή, εκπαίδευση, άσκηση), που μας παρέχουν εκείνοι που μας ανέθρεψαν και μας εκπαίδευσαν, είτε πρόσωπα είναι αυτοί (γονιοί, δάσκαλοι, φίλοι) είτε απρόσωποι θεσμοί (διοίκηση, δικαιοσύνη, εκκλησία, σχολείο, επάγγελμα κ.λπ.).
Ε.Π. Παπανούτσου, 2003, Οι δρόμοι της ζωής,
Εκδ. Νόηση, Αθήνα, σελ. 121-123 (Διασκευή)
πενία = φτώχεια
διάπλαση= διαμόρφωση
Α1.Να γράψετε την περίληψη του κειμένου, που σας δόθηκε, χωρίς δικά σας σχόλια (60-80 λέξεις).
Μονάδες 25
Β1. Να αναπτύξετε σε μία παράγραφο 60-80 λέξεων το περιεχόμενο της παρακάτω περιόδου: «Δεν είναι καθόλου άστοχο το λεγόμενο ότι ο καλύτερος τρόπος να χαρακτηρίσεις έναν άνθρωπο, είναι να προσέξεις πώς εκφράζεται, πώς μιλεί και πώς γράφει».
Μονάδες 15
Β2. Ποιον τρόπο πειθούς χρησιμοποιεί ο συγγραφέας στην πρώτη παράγραφο του κειμένου;
Μονάδες 5
Β3.α. Να γράψετε από ένα συνώνυμο για καθεμία από τις παρακάτω λέξεις: εκφράζεται, θάρρος, κύριο, αποφασιστική, παρέχουν. (Μον. 5)
β. Να γράψετε από ένα αντώνυμο για καθεμία από τις παρακάτω λέξεις: άστοχο, κρύψει, φτώχεια, σωματικές, φυσικό. (Μον. 5)
Μονάδες 10
Β4. Να δώσετε έναν πλαγιότιτλο για την τελευταία παράγραφο του κειμένου.
Μονάδες 5
Γ1. Πολλές φορές οι νέοι χρησιμοποιούν ένα δικό τους, ξεχωριστό, τρόπο γλωσσικής επικοινωνίας. Σε ένα άρθρο (400-500 λέξεις), που θα δημοσιευτεί στην εφημερίδα του σχολείου σας, να διατυπώσετε τις απόψεις σας σχετικά με τους λόγους για τους οποίους οι νέοι χρησιμοποιούν με αυτόν τον τρόπο τη γλώσσα, καθώς και τους παράγοντες που μπορούν να συμβάλουν στην καλλιέργεια της γλώσσας των νέων σήμερα.
Μονάδες 40

οι δραβιδικές γλώσσες

Οι δραβιδικές είναι μια ομάδα περίπου ογδονταπέντε συγγενικών γλωσσών που μιλιούνται κυρίως στη νότια και λιγότερο στην κεντρική Ινδία από περίπου 220 εκατομμύρια άτομα.

Οι πιο διαδεδομένες γλώσσες της ομάδας είναι οι Τελούγκου,Καννάντα,Ταμίλ και Μαλάϊαλαμ,ο οποίες βρίσκονται όλες στη Νότια Ινδία,ενώ τα Ταμίλ εκτείνονται και στη βόρεια κυρίως Σρι Λάνκα.


που μιλιούνται
Εκτός από την Ν.Ινδία οι δραβιδικές εκτείνονται σε κάποιες περιοχές στην κεντρική χώρα ενώ η γλώσσα μπραχούι (750 χιλιάδες) μιλιέται στο Πακιστάν και μαζί με την ντάνγκαρ είναι οι μοναδικές δραβιδικές που μιλιούνται αποκλειστικά εκτός Ινδίας.

Επίσης δραβιδικά μιλιούνται από κοινότητες του εξωτερικού στο Ιράν,το Νεπάλ,το Αφγανιστάν,το Μπαγκλαντές,τη Μαλαισία και τη Σιγκαπούρη.

Οι δραβικές θεωρούνται γηγενείς στη Νότια Ινδία,όμως η επιρροή τους στις ινδοαρειανές του Βορρά δείχνουν ότι  παλιότερα μιλούνταν σε μια πιο εκτεταμένη περιοχή.

Η παρουσία της ευμεγέθους κοινότητας μπραχούι στο Πακιστάν είναι προβληματική σε σχέση με την παραδοσιακή άποψη ότι οι δραβιδικές προήλθαν από τη νότια Ινδία.

Παλιότερα οι δραβιδικές πρέπει να ήταν πιο εξαπλωμένες στην περιοχή του Πακιστάν και Ιράν και πιθανολογείται ότι στο πανάρχαιο Ελάμ μιλιούνταν δραβιδικές γλώσσες. 


νοστρατική θεωρία και κατάταξη
Σχετική με όλα αυτά είναι η θεωρία ότι οι δραβιδικές προήλθαν από τα δυτικά ,από την περιοχή της Μεσογείου,χιλιάδες χρόνια πρίν από την άφιξη των Ινδοαρειανών.

Η άποψη αυτή συμπίπτει με την νοστρατική θεωρία η οποία υποστηρίζει ότι όλες οι δραβιδικές,ινδοευρωπαϊκές,ουραλικές και σημιτικές γλώσσες προήλθαν από έναν κοινό πρόγονο της παλαιολιθικής εποχής την λεγόμενη πρωτονοστρατική γλώσσα.

Το συμπέρασμα αυτό εξήχθει  από τις πολλές ομοιότητες που υπάρχουν στο λεξιλόγιο,τη γραμματική μεταξύ απομακρυσμένων γλωσσών αλλά και κοινά έθιμα και παραδόσεις ανάμεσα σε πολλούς λαούς.Η θεωρία αυτή,προς το παρόν τουλάχιστον μέχρι την συγκέντρωση νέων στοιχείων,δεν είναι πολύ δυνατή και θεωρείται μάλλον ακραία.Πάνω σ'αυτό διαβάστε το άρθρο 'Δραβίδες,οι προέλληνες.'


Η επικρατούσα θεωρία σήμερα είναι ότι η δραβιδική γλωσσική οικογένεια είναι ανεξάρτητη και δεν σχετίζεται με τις ινδοαρειανές γλώσσες της βόρειας Ινδίας οι οποίες κατατάσσονται στις ινδοευρωπαϊκες.


επιρροές
Παρά την αδυναμία όμως να εντοπιστεί ο δρόμος που σχετίζει τις δραβιδικές με δυτικές γλώσσες,παρατηρούνται πολλά ινδοευρωπαϊκά δάνεια στο δραβιδικό λεξιλόγιο και λιγότερα γραμματικά.

Αντίθετα τα δραβιδικά γραμματικά φαινόμενα βρίθουν στις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες ενώ λιγότερα είναι το λεξικολογικά δάνεια.Αυτά τα φαινόμενα παρατηρούνται ιδιαίτερα στη σύγκριση δραβιδικών με τα σανσκριτικά.

Σχετικά με το λεξιλόγιο εντόπισα μια πολλή περίεργη ομοιότητα σε κάποιες λέξεις όπως η λέξη ήλιος στα ελληνικά,  ηλ-θεός στα εβραϊκά και ελ ο ήλιος στα τελούγκου.Επίσης 'νιρ' είναι το νερό σε πολλές δραβιδικές γλώσσες.

Οι δραβιδικές γλώσσες είναι συγκολλητικές.

App

📜 Discover Glyphscribe!

Dive into the fascinating world of hieroglyphics with this fun, educational keyboard app.
Install now and start typing with ancient symbols!

📱 Install Now

Available on Google Play • Updates automatically

FOLLOW ME

Search This Blog

Translate

Recent comments

Followit

Popular

Contact us.

Name

Email *

Message *