Στιγμές από το Βυζάντιο-.Από πού βγήκε η φράση "Τον πήραν στο ψηλό."

Από πού βγήκε η φράση τον πήραν στο ψηλό;Σύμφωνα με μια εκδοχή η γνωστή φράση προήλθε από το εξής περιστατικό:

Στο Βυζάντιο, συχνά ο λαός ξεσηκωνόταν εξαιτίας της καταπίεσης. Όταν η εξέγερση του λαού πετύχαινε, οι επαναστάτες ανέβαζαν δικό τους βασιλιά ,εκδίωκαν τους παλιούς αυλικούς και τους αντικαθιστούσαν με δικούς τους.

Στη Βασιλεύουσα,λίγο έξω από το Επταπύργιο,υπήρχε ένα μέρος που ονομαζόταν Ψηλό,το οποίο εξακολουθεί να λέγεται έτσι ακόμα και σήμερα.Η τοποθεσία βρίσκεται πάνω από τη θάλασσα, σε μέρος ψηλό.

Στο σημείο αυτό, λοιπόν,οι επαναστάτες οδηγούσαν αλυσοδεμένους τους μέχρι πριν από λίγο βασανιστές τους, τους κρεμούσαν σ’ ένα δέντρο κι άρχιζαν να τους εξευτελίζουν με το χειρότερο τρόπο. Μικροί και μεγάλοι, περνούσαν μπροστά από τον βασανιστή,τον έφτυναν ή του έριχναν λεμονόκουπες κ.α.Κατόπιν τον ξεκρεμούσαν κι έτσι δεμένος όπως ήταν τον πετούσαν στη θάλασσα.

Από την τιμωρία αυτή και από την ονομασία της τοποθεσίας που έσερναν τους τιμωρημένους βασανιστές βγήκε λοιπόν η φράση «τον πήραν στο ψηλό»...

Read More

Aπό πού βγήκε η γνωστή φράση "καρφί δεν του καίγεται" ;

Όσο οι Τούρκοι έζωναν στενότερα την Κωνσταντινούπολη, τόσο οι Βυζαντινοί πρόσεχαν και οχύρωναν την Πελοπόννησο, για να την έχουν σαν καταφύγιο. Όταν ήρθε να καλογερέψει εδώ ο αυτοκράτορας Ιωάννης Καντακουζηνός, περιγράφει το Μυστρά «Σκυθίας ερημότερον». Οι επιδρομές των Σαρακηνών, οι πόλεμοι των Ελλήνων με τους Φράγκους της Αχαΐας και η αιώνια φαγωμάρα των τοπικών αρχόντων, είχαν καταστρέψει ολότελα τον τόπο. Κανείς δεν μπορούσε να βγει από το σπίτι του ούτε μέρα ούτε νύχτα, χωρίς να βαστά όπλα. Οι Παλαιολόγοι έβαλαν τάξη, ειρήνεψαν τα μέρη και με το Μυστρά, που έφτασε να ’χει σαράντα χιλιάδες κάτοικους, ζωντάνεψαν τον ελληνισμό εκείνους τους χρόνους. Παρ όλ' αυτά ολόκληρη η Πελοπόννησος κι ο Μυστράς μαζί, λίγο έλειψε να επαναστατήσουν, όταν τη θέση του γενικού τοποτηρητή πήρε ο Δημήτριος Παντεχνής, άνθρωπος που παρίστανε το θαυματοποιό. Πραγματικά, ο Παντεχνής φαίνεται πως γνώριζε την τέχνη του ταχυδακτυλουργού, γιατί πολλοί σύγχρονοι του αναφέρουν πως έκανε καταπληκτικά πράγματα. Κι ένα απ' όλα είναι, ότι εξαφάνιζε νομίσματα και χρυσαφικά μόλις τ άγγιζε και κατηγορούσε κατόπιν τους άλλους για κλέφτες. Επειδή έκανε πολλά τέτοια, ο λαός αποφάσισε να τον τιμωρήσει με την ποινή της παραμόρφωσης. Δηλαδή, μ ένα πυρακτωμένο καρφί, έκαναν στο πρόσωπο του τιμωρούμενου διάφορα σημάδια. Το καρφί, όμως, που έφεραν για να παραμορφώσουν τον Παντεχνή, παρόλο που το έβαλαν σε δυνατή φωτιά και το άφησαν εκεί πολλή ώρα, παρέμεινε τελείως κρύο. Το παράξενο αυτό φαινόμενο τόσο πολύ τρόμαξε το πλήθος, ώστε τον παράτησε κι έφυγε λέγοντας «το καρφί δεν του καίγεται», για να μείνει από τότε η παροιμιώδης φράση: «Καρφί δεν του καίγεται», που στην επέκταση της τη λέμε και για τα άτομα εκείνα που αδιαφορούν για τον πλησίον τους.
πηγή

Read More